Mothers Heart Uganda 2018 - 2026
In mei 2018 kwam ik voor het eerst in Mutoto bij Kate en Jeremiah in het oosten van Uganda. Er was toen nog vrijwel niets. Wel waren er ideeën, plannen en Jeremiah en Kate, twee mensen met de overtuiging dat ze iets konden betekenen voor hun gemeenschap. Mijn bezoek vormde het begin van een betrokkenheid die acht jaar later nog steeds voortduurt. Ik kon toen onmogelijk vermoeden wat er allemaal uit die eerste kennismaking zou voortkomen. Na mij zijn er nog veel meer mensen vanuit alle delen van de wereld gekomen.
Nu, acht jaar later, ben ik er voor de vierde keer. En wat is weer veel ontwikkeld. Er staat natuurlijk de school, een huis voor de onderwijzers, maar er is een ook medische post en er lopen inmiddels verschillende projecten die mensen helpen om hun leven en dat van hun gezinnen te verbeteren. Wat ooit begon met een idee en een eerste stap, is uitgegroeid tot iets tastbaars dat diep geworteld is in de gemeenschap.
Met deze blog wil ik niet alleen vertellen over mijn bezoek en de mensen die ik heb ontmoet. Ik schrijf hem ook speciaal voor iedereen die in de afgelopen jaren heeft bijgedragen aan Mothers Heart Uganda. Iedereen die geld heeft gedoneerd, initiatieven heeft gesteund, zich heeft ingezet of op een andere manier heeft geholpen om dit mogelijk te maken.
Ik vind het belangrijk om te laten zien waar al die bijdragen terecht zijn gekomen. Om te laten zien dat het niet bij mooie plannen is gebleven, maar dat er daadwerkelijk iets is opgebouwd. Dat er kinderen naar school gaan, dat mensen terechtkunnen bij de medische post en dat er wordt gewerkt aan mogelijkheden om gezinnen meer perspectief te bieden.
Natuurlijk zijn er nog volop uitdagingen. Het dagelijks leven is niet eenvoudig en de droogte maakt de omstandigheden momenteel extra zwaar. Maar juist daarom is het zo waardevol om te zien wat er in acht jaar tijd tot stand is gebracht, dankzij de inzet van de mensen ter plaatse en de steun van velen die op afstand hebben meegeholpen.
Ik vind het zo fijn om hier steeds weer terug te komen en te zien wat er allemaal is veranderd. Om met eigen ogen te zien wat er in de afgelopen jaren is opgebouwd en hoeveel het betekent voor de mensen in Mutoto. Het maakt me blij dat ik daar, samen met anderen, mijn steentje aan heb mogen bijdragen.
Warme groet,
Mzungu Madja
Mocht je nog iets willen bijdragen dan is dit uiteraard heel erg welkom.
Dit mag naar mijn rekeningnummer.
Ik zorg dat het direct bij Jeremiah en Kate terecht komt.
M.Poot
NL73RABO0365661678.
2 SEPTEMBER 2026
Mijn vierde bezoek aan Uganda en ook nu ben ik er weer samen met mijn broer. Blijkbaar werkt het aanstekelijk, want ook Willem is inmiddels besmet met het Mothers Heart Uganda-virus. Het enthousiasme, de mensen en wat hier samen wordt opgebouwd, laten je niet zomaar los. Sommige plekken raken je en blijven je trekken. Mutoto is zo’n plek geworden, voor mij én voor mijn broer.
Het gezin is in de afgelopen jaren flink gegroeid. Waar er ooit vier kinderen in huis woonden, zijn dat er inmiddels twaalf: vijf eigen kinderen en zeven kinderen van onder andere broers en zussen. Daarmee is het gezin een stuk groter geworden en vraagt het dagelijks leven natuurlijk nog meer tijd, aandacht en zorg. Met de beperkte middelen die er zijn, is dat niet altijd eenvoudig. Toch hebben ze ervoor gekozen om ook deze kinderen een plek in hun huis en gezin te geven. Ik vind het bijzonder om te zien hoe hun gezin op deze manier is gegroeid en hoeveel kinderen hier samen opgroeien.
Nu ook iets voor Kate en Jeremiah zelf
De afgelopen jaren hebben we ons vooral gericht op het ondersteunen van Mothers Heart Uganda en de projecten die hier zijn ontstaan. Maar tijdens dit bezoek realiseerden we ons opnieuw hoeveel werk er achter de schermen wordt verzet. En hoeveel er dagelijks op de schouders van Kate en Jeremiah terechtkomt.
Kate zorgt niet alleen voor haar eigen gezin, maar heeft samen met Jeremiah ook zeven kinderen uit de familie in huis opgenomen. Met twaalf kinderen onder één dak is er altijd wel iets te doen. Koken, wassen, zorgen, regelen… het houdt nooit op.
Ons plan was aanvankelijk om voor Kate een een overkapping te bouwen, zodat je uit de zon of uit de regen kan koken, want dat gebeurt altijd buiten, mits het niet regent. Dat plan is al pratende wat groter geworden dan alleen een overkapping. Het wordt een aanbouw met een dichte ruimte waar een grote tafel met ruimte om te werken, te koken, af te wassen en waar alle keukenspullen kunnen staan.
Ook Jeremiah wilden we graag helpen met iets wat hij hard nodig heeft: een nieuwe laptop, onmisbaar in zijn werk. Het voelt goed om deze keer niet alleen aan Mothers Heart bij te dragen, maar ook iets te kunnen betekenen Kate en Jeremiah persoonlijk. We zien hoeveel tijd en energie Kate en Jeremiah erin steken en hoe hun eigen leven nauw verweven is met alles wat ze voor anderen doen. Met deze twee donaties hopen we hun dagelijks leven een beetje gemakkelijker te maken.
Want uiteindelijk gaat het niet alleen om wat er wordt opgebouwd voor de gemeenschap, maar ook om de mensen die zich daar iedere dag voor inzetten.
Ondanks de grote vooruitgang die er de afgelopen jaren is geboekt, blijft het dagelijks leven hier een flinke uitdaging. Geen stromend water, geen gasfornuis, geen koelkast en geen toilet. Er wordt gekookt op een houtskoolstoof, voedsel bewaren voor later is lastig en er is geen toilet maar een latrine achter het huis.Vooral het gebrek aan water maakt het leven momenteel zwaar. Er is geen waterleiding, normaal gesproken wordt het regenwater opgevangen in grote tonnen. Maar na weken van hitte en droogte zijn die inmiddels al lang leeg. Water halen betekent nu met jerrycans afdalen naar het dal en weer naar boven dragen. Dit is nu een dagelijkse taak voor de kinderen, met zijn allen lopen ze iedere ochtend de heuvel af, ieder met een jerrycan. Wekelijks wordt er een schema gemaakt waar alle taken in verdeeld worden zoals afwassen, schoonmaken, helpen met eten klaar maken, de was doen. Jeremiah en Kate zorgen er ook voor dat de jongens ook de zogenaamde meisjes taken doen en andersom.
De gevolgen van de droogte zijn overal zichtbaar. De velden liggen er uitgedroogd bij. Tussen het verdorde groen staan overal bonenplanten die nauwelijks de kans hebben gekregen om te groeien. De oogst zal naar verwachting minimaal zijn, met grote gevolgen voor de voedselvoorziening en het inkomen van de gezinnen. Ook volgend jaar dreigt daardoor een moeilijke periode te worden.
DE MEDISCHE POST
Het gebouw is zo goed als af, Binnenkort worden de nodige materialen vanuit Kampala bezorgd. Met grote dank aan Stichting Lot van Charlotte. De Mbale District Health Office heeft toegezegd om de arts, verpleegster en administratief medewerker aan te stellen. De verpleegster Silvia is er al, zij woont in een kamer achter de medische post.
Nog een mooi project is van de Nederlandse non-profit organisatie 100 WEEKS
Er doen 79 vrouwen mee, zij krijgen 100 weken lang 8 euro per week, waarvan zij 4 euro sparen in spaargroepen. Dit project loopt al meer dan een jaar en met succes. Kate en Jeremiah coachen de vrouwen wekelijks. Iedere week komen ze bij elkaar en leren over het opzetten van een bedrijfje, omgaan met geld en sparen. Hoe ze met iets kleins – een paar kippen of geiten, een klein kraampje of bijvoorbeeld stenen maken – een eigen inkomen kunnen opbouwen. Maar het gaat niet alleen om geld verdienen. De vrouwen worden ook gestimuleerd om voor zichzelf op te komen, mee te praten en mee te beslissen over zaken die belangrijk zijn voor henzelf en hun gezin.
Mooi om te zien hoe zo’n relatief klein bedrag, gecombineerd met kennis en begeleiding, vrouwen steeds meer mogelijkheden geeft om zelf hun toekomst en die van hun gezin te beïnvloeden.
Ik heb samen met Kate een paar vrouwen bezocht. Zoals Betty, zij woont op ongeveer 15 minuten lopen beneden aan de voet van de heuvel. Betty maakt bakstenen en het gaat goed. Het is hard werken en extra lastig omdat het nu al te lang droog is en water van ver moet komen. Zij heeft inmiddels een stabiel inkomen weten op te bouwen. Ik ga ook langs bij Eva die een winkeltje heeft naast haar huis en kleding maakt.
Hier net om de hoek van de school heeft Rachel een klein kraampje met onder andere tomaten, bananen en matoke. Ik koop de bananen en matoke van haar, zo steun ik de 100 weeks ook direct.
TAILORING WORKSHOP
Ik heb ook nog een kijkje genomen bij het naailes project. Hier wordt les gegeven in maken van onder andere tassen, slingers en kleding. Er zijn 10 naaimachines die gedoneerd zijn aan Mother's Heart Uganda.
VOORUIT MET DE GEIT!
Stichting Lot heeft samen met de Wilde Ganzen een project mogelijk gemaakt om 27 vrouwen een geit te geven. Die zijn inmiddels aangekomen, sinds donderdag staan hier nu 27 geiten te blaten. Het zijn 26 vrouwtjes en 1 mannetje voor de reproductie 😛. Met geitenmelk kunnen de vrouwen geld verdienen, net als met de verkoop van jonge geitjes en uiteindelijk als er genoeg geiten zijn ook met vlees verkopen. Vandaag komen de vrouwen om de geit op te halen. Het duurt even voor ze er allemaal zijn, maar dan kan de uitreiking beginnen. Wij worden uitgebreid begroet en bedankt dat wij bij Mothers Heart op bezoek komen. Na uitleg van Kate en Jeremiah over de voorwaarden en wat belangrijk is in de zorg voor een geit mag er één uitgezocht worden. Alle vrouwen staan bijna tegelijkertijd op en onder luid gelach rennen ze op de geiten af.
Een week lang draaiden we een beetje mee in het dagelijks leven. Zonder de luxe die we thuis zo vanzelfsprekend vinden en met nog minder water dan normaal, door de aanhoudende droogte. Soms was het even behelpen, maar vooral was het fijn om samen te zijn en het gewone leven van dichtbij mee te maken. Ik ga ze allemaal missen.
Opmerkingen